viernes, 25 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

25 de Diciembre / Die 25 Decembris. Octavo Kalendas Januarii. 


El año de la creación del mundo, cuando en el principio crió Dios el cielo y la tierra, cinco mil ciento noventa y nueve; del diluvio, el año dos mil novecientos cincuenta y siete; del nacimiento de Abraham, el año dos mil quince; desde Moisés y la salida del pueblo de Israel de Egipto, el mil quinientos diez; desde que David fue ungido Rey, el mil treinta y dos; en la Semana sexagésima quinta, según la profecía de Daniel; en la Olimpíada ciento noventa y cuatro; de la fundación, de Roma, el año setecientos cincuenta y dos; del Imperio de Octaviano Augusto, el cuarenta y dos; estando todo el Orbe en paz, en la sexta edad del mundo, Jesucristo, eterno Dios, e Hijo del eterno Padre, queriendo consagrar el mundo con su misericordiosísimo advenimiento, concebido del Espíritu Santo, y pasados nueve meses después de su concepción, nace en Belén de Judá, de la Virgen María, hecho Hombre.
La Natividad de Nuestro Señor Jesucristo, según la carne.

Anno a creatione mundi, quando in principio Deus creavit caelum et terram,quinquies millesimo centesimo nonagesimo nono; a diluvio autem, anno bis millesimo nongentesimo quinquagesimo septimo; a nativitate Abrahae, anno bis millesimo quintodecimo; a Moyse et egressu populi Israel de Ægypto, anno millesimo quingentesimo decimo; ab unctione David in Regem, anno millesimo trigesimo secundo; Hebdomada sexagesima quinta, juxta Danielis prophetiam; Olympiade centesima nonagesima quarta; ab urbe Roma condita, anno septingentesimo quinquagesimo secundo; anno Imperii Octaviani Augusti quadragesimo secundo, toto Orbe in pace composito, sexta mundi aetate, Jesus Christus, aeternus Deus aeternique Patris Filius, mundum volens adventu suo piissimo consecrare, de Spiritu Sancto conceptus, novemque post conceptionem decursis mensibus (Hic vox elevatur, et omnes genua flectunt), in Bethlehem Judae nascitur ex Maria Virgine factus Homo. Hic autem in priori voce dicitur, et in tono passionis: 
Nativitas Domini nostri Jesu Christi secundum carnem. Quod sequitur, legitur in tono Lectionis consueto; et surgunt omnes. 


El mismo día, el triunfo de santa Anastasia, la cual, en tiempo de Diocleciano, sufrió primero por Cristo, de parte de su marido Publio, una muy dura y cruel prisión, donde mucho la consoló y confortó el Confesor de Cristo Crisógono; después fue atormentada con larga cárcel por el Prefecto de Ilírico Floro, y por último, atada a unos palos, con las manos y pies extendidos, encendieron alrededor un gran fuego en que consumó el martirio en la isla de Palmarola, adonde había sido deportada con doscientos hombres y sesenta mujeres, que con varios géneros de muerte celebraron el martirio.
Eodem die natalis sanctae Anastasiae, quae, tempore Diocletiani, primo diram et immitem custodiam a viro suo Publio perpessa est, in qua tamen a Confessore Christi Chrysogono multum consolata et confortata fuit; deinde a Floro, Praefecto Illyrici, per diutinam custodiam macerata, ad ultimum, manibus et pedibus extensis, ligata est ad palos, et circa eam ignis accensus, in quo martyrium consummavit in insula Palmaria, ad quam una cum ducentis viris et septuaginta feminisdeportata fuerat, qui variis interfectionibus martyrium celebrarunt.


En Barcelona de España, el tránsito de san Pedro Nolasco, Confesor, que fue Fundador de la Orden de santa María de la Merced, Redención de cautivos, y resplandeció en virtudes y milagros. Su festividad se celebra el 28 de Enero.
Barcinone, in Hispania, item natalis sancti Petri Nolasci Confessoris, qui Fundator exstitit Ordinis beatae Mariae de Mercede redemptionis captivorum, ac virtute et miraculis claruit. Ipsius autem festum colitur quinto Kalendas Februarii.

En Roma, en el cementerio de Aproniano, santa Eugenia, Virgen, hija del Mártir san Felipe; la cual, en tiempo del Emperador Galieno, después de muchísimos ejemplos de virtud, y de haber reunido varios coros de Vírgenes consagradas a Cristo, por sentencia de Nicecio, Prefecto de Roma, al cabo de un largo combate, fue degollada.
Romae, in coemeterio Aproniani, sanctae Eugeniae Virginis, beati Martyris Philippi filiae, quae, tempore Gallieni Imperatoris, post plurima virtutum insignia, post sacros Virginum choros Christo aggregatos, sub Prsefecto Urbis Nicetio diu agonizavit, ac novissime gladio jugulata est.

En Nicomedia, el triunfo de muchos miles de Mártires, que el día de la Natividad del Señor, habiéndose reunido en la Iglesia para celebrar los divinos oficios, mandó el Emperador Diocleciano que, cerradas las puertas del templo, se encendiesen hogueras alrededor, y se pusiese a la puerta un braserito con incienso, intimándoles, a voz de pregón, que los que quisieran librarse de las llamas saliesen fuera y quemasen incienso a Júpiter; mas, respondiendo todos a una que de mejor gana morirían por Cristo, fueron todos consumidos entre las llamas, y así merecieron nacer para el cielo el mismo día que, para la salvación del mundo, se dignó Cristo nacer en la tierra.
Nicomediae passio multorum millium Martyrum, qui cum in Christi Natali ad Dominicnm convenissent, Diocletianus Imperator januas Ecclesiae claudi jussit, et ignem circumcirca parari, tripodemque cum thure prae foribus poni, ac praeconem magna voce clamare ut qui incendium vellent effugere, foras exirent et Jovi thus adolerent; cumque omnes una voce respondissent se pro Christo libentius mori, incenso igne consumpti sunt, atque ita eo die nasci meruerunt in caelis, quo Christus in terris pro salute mundi olim nasci dignatus est.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

jueves, 24 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

24 de Diciembre / Die 24 Decembris. Nono Kalendas Januarii. 


La Vigilia de la Natividad de nuestro Señor Jesucristo.
Vigilia Nativitatis Domini nostri Jesu Christi.

En Cracovia de Polonia, el tránsito de san Juan Cancio, Presbítero y Confesor, al cual, ilustre en doctrina, en celo de propagar la fe, en virtudes y milagros, puso en el catálogo de los Santos el Sumo Pontífice Clemente XIII. Pero su fiesta se celebra el 20 de Octubre.
Cracoviae, in Polonia, natalis sancti Joannis Cantii, Presbyteri et Confessoris, quem, doctrina, propagandae fidei zelo, virtutibus ac miraculis clarum, Clemens Decimus tertius, Pontifex Maximus, Sanctorum numero adscripsit. Ejus autem festivitas tertiodecimo Kalendas Novembris celebratur.

En Espoleto, san Gregorio, Presbítero y Mártir, que, en los tiempos de los Emperadores Diocleciano y Maximiano, primeramente azotado con varas nudosas, y después de sufrir el tormento de las parrillas y la cárcel, ser herido en las rodillas con cardos de hierro y quemado con hachas encendidas en los costados, por último fue degollado.
Apud Spoletum sancti Gregorii, Presbyteri et Martyris; qui, temporibus Diocletiani et Maximiani Imperatorum, primo nodosis fustibus caesus, ac deinde, post craticulam et carcerem, carduis ferreis in genibus percussus, sed et ardentibus lampadibus per latera incensus, tandem est decollatus.

En Trípoli de Fenicia, los santos Mártires Luciano, Metrobio, Pablo, Cenobio, Teótimo y Druso.
Tripoli, in Phoenicia, sanctorum Martyrum Luciani, Metrobii, Pauli, Zenobii, Theotimi et Drusi.

En Nicomedia, san Eutimio, Mártir, el cual, en la persecución de Diocleciano, habiendo enviado a muchos al martirio, él también, pasado a cuchillo, los siguió a la corona.
Nicomediae sancti Euthymii Martyris, qui, in persecutione Diocletiani, cum multos ad martyrium praemisisset, et ipse, ense transfixus, eos secutus est ad coronam.

En Antioquía, el triunfo de cuarenta santas Vírgenes, las cuales, en la persecución de Decio, con diversos tormentos consumaron el martirio.
Antiochiae natalis sanctarum Virginum quadraginta, quae, in Deciana persecutione, per diversa tormenta martyriumconsummarunt.

En Burdeos, san Delfín, Obispo, que en tiempo de Teodosio resplandeció en santidad.
Burdigalae sancti Delphini Episcopi, qui, Theodosii tempore, claruit sanctitate.


En Roma, el tránsito de santa Tarsila, Virgen, tía paterna de san Gregorio Papa, de la cual atestigua este Santo, que a la hora de su muerte vio a Jesús que venía a recibir su alma.
Romae natalis sanctae Tharsillae Virginis, amitae sancti Gregorii Papae, de qua ipse testatur quod in hora exitus sui Jesum ad se venientem viderit.

En Tréveris, santa Irmina, Virgen, hija del Rey Dagoberto.
Treviris sanctae Irminae Virginis, filiae Dagoberti Regis.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

miércoles, 23 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

23 de Diciembre / Die 23 Decembris. Decimo Kalendas Januarii. 


En Roma, santa Victoria, Virgen y Mártir, que en la persecución del Emperador Decio, estando prometida al pagano Eugenio, y no queriendo ni casarse ni sacrificar a los ídolos, después de muchos milagros, con que convirtió para Dios a muchas Vírgenes, el verdugo, a persuasión de su esposo, le clavó un cuchillo en el corazón.
Romae sanctae Victoriae, Virginis et Martyris, quae, in persecutione Decii Imperatoris, cum esset desponsata Eugenio pagano et nec nubere vellet neque sacrificare, ideo, post multa facta miracula, quibus plurimas Deo Virgines aggregaverat, a carnifice percussa est gladio in corde, rogatu sui sponsi.

En Nicomedia, el suplicio de los santos Migdonio y Mardonio. El primero, en la persecución de Diocleciano, murió abrasado en la hoguera, y el otro arrojado en una fosa. Entonces padeció también un Diácono de san Antimo, Obispo de Nicomedia, que, siendo portador de unas cartas para los Mártires, detenido por los Gentiles y cubierto de piedras, pasó al Señor.
Nicomediae passio sanctorum Migdonii et Mardonii, quorum alter, in Diocletiani persecutione, igne crematus, alter in fossam projectus occubuit. Tunc etiam Diaconus sancti Anthimi, Episcopi Nicomediensis, passus est; qui, cum litteras perferret ad Martyres, a Gentilibus tentus est, atque, lapidibus obrutus, migravit ad Dominum.

Allí mismo, el triunfo de veinte santos Mártires, a quienes la misma persecución de Diocleciano, torturados con cruelísimos tormentos, hizo Mártires de Cristo.
Ibidem natalis sanctorum viginti Martyrum, quos ipsamet Diocletiana persecutio, gravissimis tormentis cruciatos, Martyres Christi fecit.

En Creta, los santos Mártires Teodulo, Saturnino, Éuporo, Gelasio, Euniciano, Zético, Leómenes, Agatópode, Basílides y Evaristo; los cuales, en la persecución de Decio, padecieron crueles tormentos, y fueron decapitados.
In Creta sanctorum Martyrum Theoduli, Saturnini, Eupori, Gelasii, Euniciani, Zetici, Leomenis, Agathopodis, Basilidis et Evaristi; qui, in Decii persecutione, crudelia passi sunt et capite caesi.

En Roma, san Sérvulo, de quien escribe san Gregorio Papa, que desde su primera edad hasta el fin de su vida, vivió paralítico en un pórtico, junto a la Iglesia de san Clemente, y al cabo, invitado por un coro de Ángeles, pasó a la gloria del paraíso; en su sepultura obra Dios muy frecuentes milagros.
Romae beati Servuli, qui (ut sanctus Gregorius Papa scribit), a primaeva sui aetate usque ad finem vitae, paralyticus jacuit in porticu prope Ecclesiam sancti Clementis, et demum, Angelorum cantibus invitatus, ad paradisi gloriam transivit;ad cujus tumulum Deus miracula creberrime ostendit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

martes, 22 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

22 de Diciembre / Die 22 Decembris. Undecimo Kalendas Januarii. 

En Roma, en la vía Lavicana, entre los dos Laureles, el triunfo de treinta santos Mártires, todos los cuales, durante la persecución de Diocieciano, fueron en un mismo día coronados del martirio.
Romae, via Lavicana, inter duas Lauros, natalis sanctorum triginta Martyrum, qui omnes una die, in persecutione Diocletiani, martyrio coronati sunt.

En Roma también, san Flaviano, Ex-prefecto, esposo de santa Dafrosa Mártir, y padre de las santas Vírgenes y Mártires Bibiana y Demetria; el cual, de orden de Juliano Apóstata, herrado con fuego por la confesión de Cristo y desterrado a Aguas Taurinas en la Etruria, puesto allí en oración, entregó su espíritu a Dios.
Item Romae sancti Flaviani Expraefecti, viri beatae Martyris Dafrosae atque patris beatarum Virginum et Martyrum Bibianae ac Demetriae; qui, sub Juliano Apostata, pro Christo inscriptione damnatus, et ad Aquas Taurinas, in Etruria, in exsilium missus, illic in oratione spiritum Deo reddidit.

En Egipto, los santos Queremón, Obispo de Nilópolis, y otros muchísimos Mártires, los cuales, cuando era más cruda la persecución de Decio, huyendo dispersos y errantes por las soledades, unos fueron devorados por las fieras, otros perecieron de hambre, frío y miseria, y otros acabaron a manos de los bárbaros y ladrones; y de este modo, aunque con diferente género de muerte, fueron todos coronados con la misma gloria del martirio.
In Ægypto sanctorum Chaeremonis, Episcopi Nilopolis, et aliorum plurimorum Martyrum. Horum alii, saeviente Decii persecutione, fuga dispersi, in solitudinibus errantes, a bestiis interempti sunt; alii fame, frigore ac languore consumpti; alii a barbaris et latronibus necati; atque ita omnes, diverso mortis genere, eadem martyrii gloria coronati sunt.

En Ostia Tiberina, los santos Mártires Demetrio, Honorato y Floro.
Apud Ostia Tiberina sanctorum Martyrum Demetrii, Honorati et Flori. 

En Alejandría, san Isquirión, Mártir, al cual forzaban con injurias y baldones a ofrecer sacrificios, y rehusándolo él, atravesándole por medio las entrañas con un palo puntiagudo, le quitaron la vida.
Alexandriae sancti Ischyrionis Martyris, qui, cum ad sacrificandum conviciis et  injuriis cogeretur atque contemneret, ideo, praeacuta sude per media viscera transverberatus, neci traditur.

En Nicomedia, san Zenón, soldado, al cual, por burlarse de Diocleciano que sacrificaba a Ceres, deshicieron las mejillas, arrancaron los dientes y por último cortaron la cabeza.
Nicomediae sancti Zenonis militis, qui, cum Diocletianum Cereri immolantem derisisset, propterea, maxillis confractis dentibusque excussis, capite truncatus est.


En Chicago, santa Francisca Xaviera Cabrini, Virgen, Fundadora del Instituto de Misioneras del Sacratísimo Corazón de Jesús, insigne por su eximia caridad, su invicta fortaleza de ánimo y su humildad; a la cual el Papa Pío XII inscribió en el catálogo de las Santas, y la constituyó celestial Patrona ante Dios de todos los emigrantes.
Chicagiae sanctae Franciscae Xaveriae Cabrini, Virginis, Instituti Missionariarum a Sacratissimo Corde Jesu Fundatricis, eximia caritate, invicta animi fortitudine et humilitate insignis, quam Pius Papa Duodecimus Sanctarum catalogo adscripsit et omnium emigrantium caelestem apud Deum Patronam constituit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

lunes, 21 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

21 de Diciembre / Die 21 Decembris. Duodecimo Kalendas Januarii. 


En Calamina, el triunfo de santo Tomás Apóstol, que predicó el Evangelio a los Partos, Medos, Persas e Ircanos; y habiendo llegado por fin hasta la India, e instruido a aquellas gentes en la religión Cristiana, de orden del Rey murió alanceado. Sus reliquias fueron primero trasladadas a la ciudad de Edesa en Mesopotamia, y después a Ortona en el Abruzo.
Calaminae natalis beati Thomae Apostoli, qui Parthis, Medis, Persis et Hyrcanis Evangelium praedicavit; ac demum in Indiam pervenit, ibique, cum eos populos in Christiana religione instituisset, Regis jussu lanceis transfixus occubuit. Ipsius reliquiae primo ad urbem Edessam, in Mesopotamia, deinde Ortonam, apud Frentanos, translatae sunt.


En Friburgo de Suiza, el tránsito de san Pedro Canisio, Sacerdote de la Compañía de Jesús y Confesor, insigne en doctrina y santidad; el cual, en tiempos muy trabajosos para Alemania, denodadamente defendió y propagó la fe católica. El Sumo Pontífice Pío XI le puso en el catálogo de los Santos y juntamente le declaró Doctor de la Iglesia universal, y decretó que su fiesta se celebre el día 27 de Abril.
Friburgi Helvetiorum item natalis sancti Petri Canisii, Sacerdotis e Societate Jesu et Confessoris, doctrina et sanctitate praeclari; qui,difficillimis Germaniae temporibus, fidem catholicam strenue defendit ac propagavit. Eum vero Pius Undecimus, Pontifex Maximus, Sanctorum catalogo adscripsit, simulque Doctorem universalis Ecclesiae declaravit, et ipsius festum quinto Kalendas Maji agendum esse decrevit.

En Antioquía, san Anastasio, Obispo y Mártir, el cual, en tiempo del Emperador Focas, en un tumulto levantado por los Judíos contra los Cristianos, fue por ellos bárbaramente asesinado.
Antiochiae sancti Anastasii, Episcopi et Martyris; qui, Phocae Imperatoris tempore, a Judaeis, in seditione ab ipsis contra Christianos facta, saevissime necatus est.


En Nicomedia, san Glicerio, Presbítero, que en la persecución de Diocleciano, vejado con muchos tormentos, por último arrojado a la hoguera, consumó el martirio.
Nicomediae sancti Glycerii Presbyteri, qui, in persecutione Diocletiani, multis tormentis vexatus, demum, in ignem conjectus,martyrium consummavit.

En Toscana, los santos Mártires Juan y Festo.
In Tuscia sanctorum Martyrum Joannis et Festi. 

En Licia, san Temístocles, Mártir, el cual, en tiempo del Emperador Decio, se ofreció en lugar de san Dióscoro, a quien buscaban para matarle, y atormentado en el potro, arrastrado y apaleado, consiguió la corona del martirio.
In Lycia sancti Themistoclis Martyris, qui, sub Decio Imperatore, pro sancto Dioscoro, qui quaerebatur ad necem, se obtulit, et, equuleo tortus, raptatus ac fustibus caesus, martyrii coronam adeptus est.

En Tréveris, san Severino, Obispo y Confesor.
Treviris sancti Severini, Episcopi et Confessoris. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

domingo, 20 de diciembre de 2015

Martirologio Romano 1956.

20 de Diciembre / Die 20 Decembris. Tertiodecimo Kalendas Januarii. 


Vigilia de Santo Tomas Apostol
Vigilia sancti Thomae Apostoli. 

En Roma, el tránsito de san Ceferino, Papa y Mártir. Su fiesta se celebra el 26 de Agosto.
Romae natalis sancti Zephyrini, Papae et Martyris. Ipsius tamen festumrecolitur septimo Kalendas Septembris.

Allí mismo, el triunfo de san Ignacio, Obispo y Mártir, el tercero después de san Pedro Apóstol, que gobernó la Iglesia de Antioquía; el cual, en la persecución de Trajano, condenado a las fieras, fue llevado preso a Roma, donde, por sentencia del Senado, primeramente atormentado con cruelísimos suplicios, después echado a los leones y despedazado entre sus dientes, fue hecho hostia de Cristo. Su fiesta se celebra el 1 de Febrero.
Ibidem passio sancti Ignatii, Episcopi et Martyris; qui, tertius post beatum Petrum Apostolum, Antiochenam rexit Ecclesiam. Hic, in persecutione Trajani, damnatus ad bestias, Romam vinctus mittitur; ibique, circumsedente Senatu, immanissimis poenarum suppliciis primo est affectus, dehinc objicitur leonibus, quorum dentibus praefocatus, hostia Christi efficitur. Ejus vero festivitas Kalendis Februarii celebratur.

En Roma también, los santos Mártires Liberado y Báyulo.
Item Romae sanctorum Martyrum Liberati et Bajuli. 

En Arabia, los santos Mártires Eugenio y Macario, Presbíteros, los cuales, por haber reprendido a Juliano Apóstata de su impiedad, fueron de su orden cruelísimamente azotados, relegados a un vastísimo desierto y muertos con la espada.
In Arabia sanctorum Martyrum Eugenii et Macarii Presbyterorum, qui a Juliano Apostata, cum ipsius impietatem arguissent, saevissimis plagis affecti sunt, atque in vastissimam eremum relegati, et gladio caesi.

En Alejandría, los santos Mártires Ammón, Zenón, Tolomeo, Íngenes y Teófilo, soldados; los cuales, haciendo guardia delante del tribunal, como un cierto Cristiano puesto en el suplicio titubease y empezase casi a renegar, ellos con el rostro, con los ojos y otras señas se esforzaron por levantar su espíritu. Y alzándose por esto contra ellos el griterío de todo el pueblo, salieron al medio y confesaron que eran Cristianos; con cuya victoria Cristo, que había dado a los suyos tal constancia de ánimo, triunfó gloriosísimamente.
Alexandriae sanctorum militum et Martyrum Ammonis, Zenonis, Ptolomaei, Ingenis et Theophili; qui, tribunalibus astantes, cum quidam Christianus, in suppliciis positus, trepidaretet jam prope ad negandum declinaret, vultu, oculis acnutibus illum conabantur erigere. Cumque hac de causa clamor totius populi in eos prosiliret, prorumpentes in medium se Christianos esse testati sunt; per quorum victoriam Christus, qui suis eam animi constantiam dederat, gloriosissime triumphavit.

En Gelb de Alemania, san Julio, Mártir.
Geldubae, in Germania, sancti Julii Martyris.

En Antioquía, el triunfo de san Filogonio, Obispo, el cual, habiendo por disposición divina subido de la abogacía al gobierno de aquella Iglesia, inició, a una con san Alejandro Obispo, y otros más, el combate contra Arrio en defensa de la fe católica, y esclarecido en méritos, descansó en el Señor. En su festividad predicó san Juan Crisóstomo un excelente encomio.
Antiochiae natalis sancti Philogonii Episcopi, qui, Dei nutu ex causidico ad eam Ecclesiam regendam accersitus, adversus Arium, una cum sancto Alexandro Episcopo et Sociis, primum pro fide catholica certamen iniit, clarusque meritis quievit in Domino; cujus annuam festivitatem sanctus Joannes Chrysostomus praeclaro encomio celebravit.

En Brescia, santo Domingo, Obispo y Confesor.
Brixiae sancti Dominici, Episcopi et Confessoris. 

En España, el tránsito de santo Domingo de Silos, Abad, de la Orden de San Benito, celebérrimo por sus milagros en libertar cautivos.
In Hispania depositio sancti Dominici de Sylos Abbatis, e sancti Benedicti Ordine, miraculis in captivorum liberatione celeberrimi.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.