miércoles, 26 de agosto de 2015

Martirologio Romano 1956.

26 de Agosto / Die 26 Augusti. Septimo Kalendas Septembris. 


San Ceferino, Papa y Mártir, cuyo tránsito se conmemora el 20 de Diciembre.
Sancti Zephyrini, Papae et Martyris, cujus dies natalis tertiodecimo Kalendas Januarii recensetur.


En Cardona de España, el tránsito de san Ramón Nonato, Cardenal y Confesor, de la Orden de santa María de la Merced, Redención de cautivos, ilustre en santidad de vida y en milagros. Su fiesta se celebra el 31 de Agosto.
Cardonae, in Hispania, transitus sancti Raymundi Nonnati, Cardinalis et Confessoris, ex Ordine beatae Mariae de Mercede redemptionis captivorum, vitae sanctitate et miraculis clari. Ipsius tamen festum recolitur pridie Kalendas Septembris.

En Roma, los santos Mártires Ireneo y Abundio, los cuales, en la persecución de Valeriano, por haber recogido el cuerpo de santa Concordia de una cloaca donde lo habían arrojado, fueron sumergidos en la misma cloaca. Sus cuerpos, sacados de allí por el Presbítero Justino, fueron sepultados en una cripta, junto a san Lorenzo.
Romae sanctorum Martyrum Irenaei et Abundii, qui, in persecutione Valeriani, eo quod corpus beatae Concordiae, in cloacam projectum, levaverant, in eamdem cloacam demersi fuerunt; quorum corpora, a Justino Presbytero inde extracta, in crypta, juxta beatum Laurentium, sepulta sunt.


En Ventimilla, ciudad de Liguria, san Segundo, Mártir, varón distinguido y Capitán de la legión Tebea.
Apud Albintimelium, Liguriae civitatem, sancti Secundi Martyris, viri spectabilis et Ducis ex legione Thebaeorum.


En Bérgamo, san Alejandro, Mártir, que, siendo de la misma legión, y confesando constantísimamente el nombre de nuestro Señor Jesucristo, cortada la cabeza, consumó el martirio.
Bergomi sancti Alexandri Martyris, qui, et ipse unus ex eadem legione, cum nomen Domini Jesu Christi constantissime fateretur, capitis abscissione martyrium complevit.


En el país de los Marsos, los santos Simplicio y sus hijos Constancio y Victoriano, los cuales, imperando Antonino, atormentados primero de varios modos, y después degollados, consiguieron la corona del martirio.
Apud Marsos sanctorum Simplicii, et ejus filiorum Constantii et Victoriani, qui, sub Antonino Imperatore, varie primum excruciati, tum demum, securis ictu percussi, martyrii coronam adepti sunt.

En Nicomedia, el suplicio de san Adrián, hijo del César Probo, el cual, echando en cara a Licinio la persecución que había movido contra los Cristianos, por orden del mismo fue muerto. Su cuerpo lo sepultó Domicio, Obispo de Bizancio, su tío paterno, en un suburbio de la misma ciudad, llamado Argyrópoli.
Nicomediae passio sancti Hadriani, e Probo Caesare progeniti, qui, Licinio persecutionem in Christianos commotam exprobrans, ab eodem jussus est occidi. Ipsius corpus Domitius, Byzantii Episcopus, ejus patruus, in ipsius civitatis suburbio cui nomen Argyropolis, sepelivit.

En España, san Víctor, Mártir, el cual, muriendo a mano de los Moros por confesar a Cristo, recibió en premio la corona del martirio.
In Hispania sancti VictorisMartyris, qui pro Christi fide, a Mauris occisus, martyrii corona donatus est.

En Capua, san Rufino, Obispo y Confesor.
Capuae sancti Rufini, Episcopi et Confessoris.

En Pistoya de Toscana, san Félix, Presbítero y Confesor.
Pistorii, in Tuscia, sancti Felicis, Presbyteri et Confessoris. 

En la Puye, diócesis de Poitiers, santa Juana Isabel Bichier des Ages, Virgen, Fundadora, juntamente con san Andrés Huberto Fournet, de la Congregación de Hijas de la Cruz, esclarecida por la continua mortificación y por la inocencia de vida; a la cual el Papa Pío XII puso en el catálogo de las santas Vírgenes.
Podii, in dioecesi Pictaviensi, sanctae Joannae Elisabeth Bichier des Ages, Virginis, Congregationis Filiarum a Cruce una cum sancto Andrea Huberto Fournet Fundatricis, iugi mortificatione et vitae innocentia clarae, quam Pius Papa Duodecimus sanctarum Virginum fastis accensuit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

martes, 25 de agosto de 2015

Martirologio Romano 1956.

25 de Agosto / Die 25 Augusti. Octavo Kalendas Septembris. 


En Cartago, san Luis IX, Rey de los Francos y Confesor, ilustre por la santidad de vida y por el don de milagros. Sus huesos fueron después llevados a París.
Apud Carthaginem sancti Ludovici Noni, Regis Francorum et Confessoris, vitae sanctitate ac miraculorum gloria praeclari, cujus ossa postmodum Lutetiam Parisiorum sunt relata.


En Roma, el tránsito de san José de Calasánz, Presbítero y Confesor, ilustre por la inocencia de vida y por los milagros; el cual, para instruir en la piedad y en las letras a la juventud, fundó la Orden de Clérigos Regulares Pobres de la Madre de Dios de las Escuelas Pías. El Sumo Pontífice Pío XII le constituyó celestial Patrono ante Dios de todas las Escuelas populares cristianas existentes en todo el mundo. Su fiesta se celebra el 27 de Agosto.
Romae natalis sancti Josephi Calasanctii, Presbyteri et Confessoris, vitae innocentia et miraculis illustris; qui, ad erudiendam pietate ac litteris juventutem, Ordinem Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum fundavit. Eum Pius Duodecimus, Pontifex Maximus, omnium Scholarum popularium christianarum ubique exsistentium caelestem apud Deum Patronum constituit. Ipsius tamen festivitas sexto Kalendas Septembris recolitur.


En Roma igualmente, los santos Mártires Eusebio, Ponciano, Vicente y Peregrino, los cuales, en tiempo del Emperador Cómmodo, fueron primero levantados en el ecúleo y descoyuntados con nervios, después apaleados y quemados con hachas los costados; mas, perseverando fidelísimamente en alabar a Cristo, los acotaron con plomadas hasta expirar.
Item Romae sanctorum Martyrum Eusebii, Pontiani, Vincentii et Peregrini; qui, sub Commodo Imperatore, primum in equuleo levati, nervis quoque distenti, ac deinde fustibus caesi sunt, flammis circa eorum latera appositis; et, cum in laude Christi fidelissime permanerent, plumbatis usque ad emissionem spiritus sunt mactati.


En Roma además, el triunfo de san Nemesio, Diácono, y su hija Lucila, Virgen, los cuales, no pudiendo ser apartados de la fe de Cristo, por orden del Emperador Valeriano fueron degollados. Sus cuerpos, sepultados por el Papa san Esteban y después colocados con más honor por san Sixto II en la vía Apia el 31 de Octubre, fueron por Gregorio V trasladados a la Diaconía de santa María la Nueva, juntamente con los santos Sinfronio, el Tribuno Olimpio con su mujer Exuperia e hijo Teodulo; todos los cuales, convertidos por san Sinfronio y bautizados por el mismo san Esteban, habían sido coronados del martirio. Estos cuerpos, hallados en el mismo paraje en tiempo del Papa Gregorio XIII, fueron más honoríficamente colocados bajo el altar de la misma Iglesia el 8 de Diciembre.
Romae praeterea natalis beati Nemesii Diaconi, et filiae Lucillae Virginis; qui,cum de fide Christi flecti nequaquam possent, decollati sunt, jubente Valeriano Imperatore. Ipsorum corpora, a beato Stephano Papa sepulta, deinde a beato Xysto Secundo via Appia, pridie Kalendas Novembris, honestius tumulata, Gregorius Quintus in Diaconiam sanctae Mariae Novae transtulit, una cum sanctis Symphronio, Olympio Tribuno, hujusque uxore Exsuperia et Theodulo filio; qui omnes, Symphronii opera conversi et ab eodem sancto Stephano baptizati, martyrio coronati fuerant. Eadem Sanctorum corpora, Gregorio Decimo tertio Summo Pontifice, ibidem inventa, sub altari ejusdem Ecclesiae honorificentius collocata sunt sexto Idus Decembris.


En Roma también, san Ginés, Mártir, el cual, siendo Gentil y cómico, mientras se burlaba en el teatro de nuestros sagrados Misterios, delante del Emperador Diocleciano, de improviso se convirtió por divina inspiración a la fe, y fue bautizado. Al punto, por orden del Emperador, fue cruelísimamente apaleado, suspendido en el potro, desgarrado por mucho tiempo con uñas aceradas y quemado con hachas, y al cabo, como perseverase constante en la fe de Cristo, diciendo: «No hay más Rey que Cristo, y si por Él me quitáis mil veces la vida, no me le quitaréis de la boca ni del corazón», mereció, cortada la cabeza, la palma del martirio.
Item Romae sancti Genesii Martyris, qui, primum sub Gentilitate mimus, cum in theatro, spectante Diocletiano Imperatore, Mysteriis Christianorum illuderet, repente, inspiratus a Deo, conversus est ad fidem et baptizatus. Mox, Imperatoris jussu, fustibus crudelissime caesus, deinde suspensus in equuleo, et ungularum diutissima laceratione vexatus, lampadibus etiam adustus est; ac tandem, cum in fide Christi persisteret, dicens: « Non est Rex praeter Christum, pro quo si millies occidar, ipsum mihi de ore, ipsum mihi de corde auferre non poteritis », martyrii palmam obtruncatione capitis promeruit.

En Arles de Francia, otro san Ginés, el cual, ejerciendo el oficio de notario, y no queriendo escribir los impíos edictos contra los Cristianos, antes arrojando en público los registros en prueba de que él también era Cristiano, fue preso y degollado, y así bautizado con su propia sangre, consiguió la gloria del martirio.
Arelate, in Gallia, beati item Genesii, qui, cum impia edicta, quibus Christiani puniri jubebantur, exceptoris officio fungens, nollet excipere, et, projectis in publicum tabulis, se Christianum esse testaretur, comprehensus et decollatus est, atque ita martyrii gloriam, proprio cruore baptizatus, accepit.

En Siria, san Julián, Mártir.
In Syria sancti Juliani Martyris. 

En Tarragona de España, san Magín, Mártir.
Tarracone, in Hispania, sancti Magini Martyris. 


En Itálica de España, san Geroncio, Obispo, que en tiempo de los Apóstoles, predicando en aquella provincia el Evangelio, al cabo de muchos trabajos murió en la cárcel.
Italicae, in Hispania, sancti Geruntii Episcopi, qui, Apostolorum tempore, Evangelium in ea provincia praedicavit, et, post multos labores, in carcere quievit.


En Constantinopla, san Menas, Obispo.
Constantinopoli sancti Mennae Episcopi. 

En Utrecht, san Gregorio, Obispo.
Trajecti sancti Gregorii Episcopi. 

En Monte Falisco de Etruria, santo Tomás, Confesor, que fue Obispo de la Iglesia de Hereford en Inglaterra.
Apud Montem Faliscum, in Etruria, sancti Thomae Confessoris, qui Herfordiensis Ecclesiae, in Anglia, Episcopus exstitit.

En Nápoles de Campania, santa Patricia, Virgen.
Neapoli, in Campania, sanctae Patriciae Virginis. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

lunes, 24 de agosto de 2015

Martirologio Romano 1956.

24 de Agosto / Die 24 Augusti. Nono Kalendas Septembris. 


San Bartolomé Apóstol, el cual predicó el Evangelio de Cristo en la India, y pasando de allí a la Armenia Mayor, habiendo convertido muchísimos a la fe, fue desollado vivo por los bárbaros, y decapitado por orden del Rey Astiages, consumó el martirio. Su sagrado cuerpo, trasladado primero a la isla de Lípari, después a Benevento, y finalmente a Roma, a la isla del Tíber, es allí venerado con gran piedad de los fieles.
Sancti Bartholomaei Apostoli, qui Christi Evangdlium in India praedicavit; inde in majorem Armeniam profectus, ibi, cum plurimos ad fidem convertisset, vivus a barbaris decoriatus est, atque, Astyagis Regis jussu, capitis decollatione martyrium complevit. Ipsius sacrum corpus, primo ad Liparam insulam, deinde Beneventum, postremo Romam ad Tiberinam translatiun insulam, ibi pia fidelium veneratione honoratur.


En Lima del Perú, el tránsito de santa Rosa de santa María Virgen, de la tercera Orden de santo Domingo. Su fiesta se celebra el 30 de Agosto.
Lima, in Penivia, natalis sanctae Rosae a sancta Maria, Virginis, e tertio Ordine sancti Dominici. Ejus vero festivitas tertio Kalendas Septembris celebratur.

En Nepi, san Tolomeo, Obispo, que fue discípulo de san Pedro Apóstol, y enviado por él a predicar el Evangelio a Toscana, acabó en aquella ciudad glorioso Mártir de Cristo.
Nepete sancti Ptolomaei Episcopi, qui fuit discipulus beati Petri Apostoli; atque, ab eo missus in Tusciam ad praedicandum Evangelium, ineadem civitate gloriosus Christi Martyr occubuit.

En el mismo día, san Eutiquio, que fue discípulo de san Juan Evangelista, y después de sufrir, por la predicación del Evangelio en muchas regiones, cárceles, azotes y el fuego, descansó finalmente en paz.
Eodem die sancti Eutychii, qui fuit discipulus beati Joannis Evangelistae; atque, ob Evangelii praedicationem in multis regionibus carceres, verbera et ignes perpessus, in pace tandem quievit.

En Nepi, san Román, Obispo de la misma ciudad, el cuál, siendo discípulo de san Tolomeo, fue también su Compañero en el suplicio,
Nepete sancti Romani, ejusdem civitatis Episcopi, qui, cum esset sancti Ptolomaei discipulus, fuit etiam in passione socius.

En Cartago, trescientos santos Mártires en tiempo de Valeriano y Galieno. Estos magnánimos Mártires, entre otros suplicios, como el Presidente mandase encender una caldera, y presentar ante él brasas con incienso, y les dijese: «Una de dos: u ofrecéis sobre esos carbones incienso a Júpiter, o se os arroja en la cal»; ellos, armados de fe y confesando a Cristo Hijo de Dios, se arrojaron con suma ligereza en el fuego, y entre los vapores de la cal se convirtieron en polvo, por lo que este hermoso ejército de Santos mereció el nombre de Masa Candida.
Carthagine sanctorum  trecentorum Martyrum, tempore Valeriani et Gallieni. Hi Martyres magnanimi, inter alia supplicia, cum Praeses fornacem calcariam accendi jussisset, et, in praesentia ejus, prunas cum thure exhiberi, atque illis dixisset: « Eligite e duobus unum, aut thura super his carbonibus offerte Jovi, aut in calcem demergimini», fide armati, Christum Dei Filium confitentes, ictu rapidissimo se injecerunt in ignem, et inter calcis vapores in pulverem sunt redacti; ex quo candidatus ille beatorumexercitus appellari Massa candida meruit.

En Isauria, san Tación, Mártir, que en la persecución de Diocleciano, por orden del Presidente Urbano, muerto con la espada, recibió la corona del martirio.
In Isauria sancti Tationis Martyris, qui in persecutione Diocletiani, sub Urbano Praeside, gladio caesus, martyrii coronam accepit.

Igualmente, san Jorge de Limnio, Monje, que, por haber reprendido al impío Emperador León, porque destruía las sagradas imágenes y quemaba las reliquias de los Santos, cortadas de orden de él las manos y quemada la cabeza, Mártir pasó al Señor.
Item sancti Georgii Limniotae Monachi, qui, cum impium Leonem Imperatorem, quod sacras Itnagines frangeret Sanctorumque reliquias combureret, reprehendfsset, hanc ob causam, ejus jussu manibus abscissis et capite incenso, Martyrmigravit ad Dominum.


En Ostia Tiberina, santa Áurea, Virgen y Mártir, la cual, atada al cuello una piedra, fue sumergida en el mar. Su cuerpo, arrojado a la playa, fue por san Nonno sepultado.
Apud Ostia Tiberina sanctae Aureae, Virginis et Martyris; quae, saxo ad collumligato, in mare demersa est. Ipsius autem corpus, ejectum ad littus, beatus Nonnus sepelivit.


En Rúan, san Audoeno, Obispo y Confesor.
Rotomagi sancti Audoeni, Episcopi et Confessoris. 

En Nevers de Francia, san Patricio, Abad.
Nivernis, in Gallia, sancti Patricii Abbatis. 


En Nápoles de Campania, santa Antida Thouret, Virgen, Fundadora del Instituto de Hermanas de la Caridad; a la cual el Papa Pío XI puso en el catálogo de las santas Vírgenes.
Neapoli, in Campania, sancta; Joannae Antidae Thouret, Virginis, Instituti Sororum a Caritate Fundatricis, quam Pius Papa Undecimus inalbum sanctarum Virginum retulit.

En Marsella de Francia, santa Emilia de Vialar, Virgen, Fundadora del Instituto de Hermanas de San José de la Aparición, insigne por la fortaleza, paciencia y caridad; a la cual el Sumo Pontífice Pío XII puso en el número de las Santas.
Massiliae, in Gallia, sanctae Æmiliae de Vialar, Virginis, Fundatricis Instituti Sororum a sancto Joseph ab Apparitione, fortitudine, patientia et caritate insignis, quam Pius Duodecimus, Pontifex Maximus, in Sanctarum numerum retulit.

En Valencia de España, el nacimiento de santa María Micaela, Virgen, Fundadora de la Congregación de Esclavas del Santísimo Sacramento y de la Caridad, inflamada en ansias de padecer y en deseo de ganar almas para Dios; a la cual el Papa Pío XI puso en el número de las santas Vírgenes.
Valentiae, in Hispania, natalis sanctae Marfae Michaelae, Virginis, Fundatricis Congregationis Ancillarum a Sanctissimo  Sacramento et Caritatis, patiendi studio ac desiderio animas Deo lucrandi inflammatae, quam Pius Papa Undecimus sanctis Virginibus accensuit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.