sábado, 6 de junio de 2015

Martirologio Romano 1956.

6 de Junio / Die 6 Junii. Octavo Idus Junii. 


En Magdeburgo, san Norberto, Obispo de la misma ciudad, y Confesor, que fue Fundador de la Orden Premonstratense.
Magdeburgi sancti Norberti, ejusdem civitatis Episcopi et Confessoris, qui Fundator exstitit Ordinis Praemonstratensis.

En Cesárea de Palestina, el dichoso tránsito de san Felipe, uno de los siete primeros Diáconos; el cual, esclarecido en milagros y prodigios, convirtió a Samaria a la fe de Cristo y bautizó al Privado de Candaces, Reina de los Etíopes; y por último, descansó en Cesarea. Junto a él están sepultadas tres Vírgenes Profetisas, hijas suyas, pues la cuarta, llena del Espíritu Santo, murió en Éfeso.
Caesareae, in Palaestina, natalis beati Philippi, qui fuit unus de septem primis Diaconis. Hic, signis et prodigiis clarus, Samariam ad Christi fidem convertit, et Reginae Æthiopum Candacis Eunuchum baptizavit, ac demum apud Caesaream requievit. Juxta ipsum tres Virgines, ejus filiae ac Prophetissae, tumulatae jacent; nam quarta filia ejus, plena Spiritu sancto, Ephesi occubuit.

En Roma, los santos Artemio, Cándida, su mujer, y Paulina, su hija. Artemio, convertido a Cristo por la predicación y milagros de san Pedro Exorcista, y bautizado con toda su familia por san Marcelinor Presbítero, fue, de orden del Juez Sereno, azotado con plomadas y pasado a cuchillo. Su mujer e hija, empujadas a una cueva, fueron entre piedras y escombros sepultadas.
Romae sancti Artemii, cum uxore sua Candida, et filia Paulina. Ex his Artemius, ad praedicationem et miracula sancti Petri Exorcistae, ad Christum conversus, et, cum omni domo sua, a sancto Marcellino Presbytero baptizatus, Sereni Judicis jussu plumbatis caesus et gladio percussus est; uxor vero ejus et filia, in cryptam impulssae, lapidibus ruderibusque sunt obrutae.


En la campiña de Bolonia, san Alejandro, Obispo de Fiésole y Mártir; el cual, regresando de la ciudad de Pavía, donde había defendido ante el Rey de los Longobardos los bienes de su Iglesia contra los usurpadores, fue por éstos arrojado al río Reno y ahogado en su corriente.
In agro Bononiensi sancti Alexandri, Episcopi Faesulani et Martyris; qui, rediens ex urbe Papia, ubi Ecclesiae suae bona apud Longobardorum Regem ab usurpatoribus vindicaverat, ab his in Rhenum fluvium est dejectus et aquis praefocatus.

En Tarso de Cilicia, veinte santos Mártires, los cuales, en tiempo de Diocleciano y Maximiano, siendo Juez Simplicio, con diversos tormentos glorificaron a Dios en sus cuerpos.
Tarsi, in Cilicia, sanctorum Martyrum viginti, qui, temporibus Diocletiani et  Maximiani, sub Simplicio Judice, per diversa tormentaglorificaverunt Deum in corporibus suis.

En Noyón de las Galias, los santos Mártires Amancio, Alejandro y sus Compañeros.
Novioduni, in Galliis, sanctorum Martyrum Amantii, Alexandri et Sociorum. 

En Milán, la dichosa muerte de san Eustorgio Segundo, Obispo y Confesor.
Mediolani depositio sancti Eustorgii Secundi, Episcopi et Confessoris.

En Verona, san Juan, Obispo.
Veronae sancti Joannis Episcopi. 

En Besanzón de Francia, san Claudio, Obispo.
Vesontione, in Galliis, sancti Claudii Episcopi. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

viernes, 5 de junio de 2015

Martirologio Romano 1956.

5 de Junio / Die 5 Junii. Nonis Junii. 


En Frisia, san Bonifacio, Obispo de Maguncia y Mártir, el cual caminó de Inglaterra a Roma, y fue enviado por el Papa san Gregorio II a Alemania para predicar la fe de Cristo a aquellas gentes; y por haber traído a la religión cristiana grandísimo número, especialmente de Frisones, mereció ser llamado Apóstol de los Alemanes; últimamente, degollado en Frisia por los Gentiles enfurecidos contra él, consumó el martirio con Eóbano su Coepíscopo y otros varios siervos del Señor.
In Frisia sancti Bonifatii,Episcopi Moguntini et Martyris. Hic de Anglia Romam venit, indeque a beato Gregorio Papa Secundo in Germaniam missus est ut Christi fidem illis gentibus evangelizaret, et, cum maximam ibi multitudinem, praesertim Frisonum, Christianae religioni subjugasset, Germanorum Apostolus meruit appellari; novissime in Frisia, a furentibus Gentilibus gladio peremptus, una cum Eobano Coepiscopo et quibusdam aliis servis Dei, martyrium consummavit.

En Tiro de Fenicia, san Doroteo, Presbítero, el cual padeció mucho en tiempo de Diocleciano; y sobreviviendo hasta el de Juliano, y siendo a la sazón de ciento siete años, honró tan venerable ancianidad con el martirio.
Tyri, in Phoenicia sancti Dorothei Presbyteri, qui, sub Diocletiano, multa passus est; et, usque ad Juliani tempora superstes, sub eo, annum agens septimum supra centesimum, venerandam senectam martyrio honestavit.

En Egipto, el triunfo de los santos Mártires Marciano, Nicanor, Apolonio y otros; los cuales, en la persecución de Galerio Maximiano, consumaron su ilustre martirio.
In Ægypto natalis sanctorum Martyrum Marciani, Nicanoris, Apollonii et aliorum, qui, in persecutione Galerii Maximiani, illustremartyrium consummarunt.

En Perusa, los santos Mártires Florencio, Julián, Ciriaco, Marcelino y Faustino, que en la persecución del Emperador Decio fueron decapitados.
Perusiae sanctorum Martyrum Florentii, Juliani, Cyriaci, Marcellini et Faustini, qui omnes, in persecutione Decii Imperatoris, capite caesi sunt.

En Córdoba de España, san Sancho, joven, el cual, durante la persecución Arábica, aunque educado en palacio, por conservarse fiel a Cristo, no dudó padecer el martirio.
Cordubae, in Hispania, beati Sancii adolescentis, qui, etsi in aula regia educatus, pro Christi tamen fide, in persecutione Arabica, martyrium subire non dubitavit.

En Cesarea de Palestina, el suplicio de las santas Zenaida, Ciria, Valeria, y Marcia; las cuales, por muchos tormentos, llegaron gozosas al martirio.
Caesareae, in Palaestina, passio sanctarum Zenaidis, Cyrise, Valeriae et Marciae; quae, per multa tormenta, gaudentes ad martyrium pervenerunt.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

miércoles, 3 de junio de 2015

Martirologio Romano 1956.

3 de Junio / Die 3 Junii.  Tertio Nonas Junii. 

En Arezo de Toscana, los santos Mártires Pergentino y Laurentino, hermanos, los cuales, durante la persecución de Decio y presidencia de Tiburcio, siendo todavía niños, después de sufrir crueles tormentos y hacer asombrosos milagros, fueron degollados.
Aretii, in Tuscia, sanctorum Martyrum Pergentini et Laurentini fratrum, qui, in persecutione Decii, sub Tiburtio Praeside, cum essent pueri, ibidem, post dira supplicia tolerata et magna miracula ostensa, gladio caesi sunt.

En Constantinopla, los santos Mártires Luciliano y cuatro niños, llamados Claudio, Hipacio, Pablo y Dionisio. Luciliano, hecho de sacerdote de los ídolos, cristiano, después de varias torturas, fue con los cuatro niños arrojado a un horno; pero, apagada la llama con una lluvia, salieron todos ilesos; por último, presidiendo Silvano, crucificado Luciliano y decapitados los niños, consumaron todos el martirio.
Constantinopoli sanctorum Martyrum Lucilliani et quatuor puerorum, scilicet Claudii, Hypatii, Pauli et Dionysii. His cum pueris Lucillianus, ex idolorum sacerdote Christianus factus, in fornacem, post varia tormenta, injectus est, sed,fiamma imbre exstincta, omnes illaesi evaserunt; denique, ipse cruci affixus, pueri autem gladio obtruncati, sub Silvano Praeside, consummati sunt.

En Córdoba de España, san Isaac, Monje, que, por la fe de Cristo, fue muerto al filo de la espada.
Cordubae, in Hispania, beati Isaac Monachi, qui, pro Christi fide, gladio necatus est.

En Constantinopla, santa Paula, Virgen y Mártir; la cual, presa por recoger la sangre de dichos Mártires Luciliano y sus Compañeros, fue azotada con varas y arrojada al fuego; mas saliendo sin daño, últimamente, en el mismo lugar en que había sido crucificado Luciliano, fue degollada.
Constantinopoli sanctae Paulae, Virginis et Martyris, quae, cum praedictorum Martyrum Lucilliani ac Sociorum sanguinem colligeret, ideo, comprehensa, virgis percussa, et in ignem conjecta sed liberata, demum et ipsa eodem loco, ubi sanctus Lucillianus crucifixus fuerat, decollata est.

En Cartago, san Cecilio, Presbítero, el cual convirtió a la fe de Cristo a san Cipriano.
Carthagine sancti Caecilii Presbyteri, qui sanctum Cyprianum ad Christi fidem perduxit.

En el territorio de Orleáns, san Lifardo, Presbítero y Confesor.
In territorio Aurelianensi sancti Liphardi, Presbyteri et Confessoris. 

En Luca de Toscana, san Davín, Confesor.
Lucae, in Tuscia, sancti Davini Confessoris. 

En Anagni, santa Oliva, Virgen.
Anagniae sanctae Olivae Virginis. 


En París, santa Clotilde, Reina, por cuyas oraciones su esposo Clodoveo, Rey de los Francos, recibió la fe de Cristo.
Lutetiae Parisiorum sanctae Clotildis Reginae, cujus precibus vir ejus Clodoveus, Rex Francorum, Christi fidem suscepit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

martes, 2 de junio de 2015

Martirologio Romano 1956.

2 de Junio / Die 2 Junii. Quarto Nonas Junii. 


En Roma, el triunfo de los santos Mártires Marcelino, Presbítero, y Pedro, Exorcista, los cuales, en tiempo de Diocleciano, por enseñar a muchos en la cárcel la doctrina cristiana, después de crueles prisiones y varios tormentos, fueron degollados por el Juez Sereno en un lugar, que se llamaba Selva Negra, y en adelante mudando el nombre, a honra de estos Santos, se llamó Selva Blanca. Sus cuerpos fueron sepultados en las catacumbas junto a san Tiburcio, y el Papa san Dámaso honró más tarde su sepulcro con un epitafio en verso.
Romae natalis sanctorum Martyrum Marcellini Presbyteri, et Petri Exorcistae, qui, sub Diocletiano, cum multos in carcere ad fidem erudirent, ideo, post dira vincula et plurima tormenta, a Sereno Judice decollati sunt in loco qui dicebatur Silva Nigra; quae deinde, in honorem Sanctorum, commutato nomine, Silva Candida appellata est. Horum corpora in crypta, juxta sanctum Tiburtium, sepulta sunt; eorumque sepulcrum sanctus Damasus Papa versibus postea exornavit.


En Campania, san Erasmo, Obispo y Mártir, que, en tiempo del Emperador Diocleciano, azotado primero con plomadas, después despiadadamente apaleado, y bañado luego con resina, azufre, plomo, pez, cera y aceite hirviendo, quedó ileso; más tarde, imperando Maximiano, fue nuevamente atormentado en Formio con diversos y atroces suplícios; pero conservole Dios la vida para que confortase a los demás; por último, llamándole a Sí el Señor, murió santamente con la corona de los Mártires. Su cuerpo fue más tarde trasladado a Gaeta.
In Campania sancti Erasmi, Episcopi et Martyris. Hic, sub Diocletiano Augusto, primum plumbatis caesus, deinde fustibus graviter mactatus, post resina, sulphure, plumbo, pice, cera oleoque perfusus, illaesus apparuit; deinde Formiis, sub Maximiano, diversis atque immanissimis suppliciis iterum tortus, sed ad confirmandum ceteros a Deo servatus; tandem, vocante Domino, martyrio clarus, sanctofine quievit. Ipsius autem corpus Cajetam postea translatum est.

En Lyon de Francia, los santos Mártires Potino, Obispo, Santo, Diácono, Vecio epágato, Maturo, Póntico, Átalo, Alejandro y Blandina, con otros muchos, cuyos esforzados y repetidos combates, en tiempo de Marco Aurelio Antonino y de Lucio Vero refiere una carta de la Iglesia de Lyon a las de Asia y Frigia. Entre estos santos, Blandina, de sexo más frágil, de cuerpo más débil y de condición más humilde, sufrió más largos y crueles tormentos, y, permaneciendo siempre constante, y siendo degollada, siguió a los demás, a quienes había animado al martirio.
Lugduni, in Gallia, sanctorum Martyrum Pothini Episcopi, Sancti Diaconi, Vetii epagathi, Maturi, Pontici, Biblidis, Attali, Alexandri et Blandinae, cum aliis multis; quorum fortia et iterata certamina, tempore Marci Aurelii Antonini et Lucii Veri, Ecclesiae Lugdunensis epistola, ad Ecclesias Asiae et Phrygiae scripta, recenset. In his sancta Blandina, sexu infirmior, corpore imbecillior, conditione dejectior, diuturniora et acerbiora certamina subiens, et fortis adhuc permanens, gladio jugulata, ceteros secuta est, quos hortabatur ad palmam.


En la isla de Proconeso de la Propóntide, san Nicéforo, Obispo de Constantinopla, el cual, defendiendo acérrimamente las tradiciones paternas en favor del culto de las sagradas imágenes, se opuso constantemente a León Armenio, Emperador Iconoclasta, y por él relegado al destierro, allí mismo después de catorce años de un prolongado martirio, pasó al Señor.
In insula Proconneso, in Propontide, sancti Nicephori, Episcopi Constantinopolitani, qui, paternarum traditionum propugnator acerrimus, pro cultu sanctarum Imaginum se Leoni Armeno, Imperatori Iconoclastae, constanter opposuit; a quo mulctatus exsilio, ibidem, cum per quatuordecim annos longum duxisset martyrium, migravit ad Dominum.


En Roma, san Eugenio I, Papa y Confesor.
Romae sancti Eugenii Primi, Papae et Confessoris. 

En Trani de la Pulla, san Nicolás, Peregrino Confesor, cuyos milagros fueron leídos en el Concilio Romano que presidió san Urbano II Papa.
Trani, in Apulia, sancti Nicolai Peregrini Confessoris, cujus miracula in Concilio Romano, cui beatus Urbanus Papa Secundus praefuit, recitata sunt.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

lunes, 1 de junio de 2015

Martirologio Romano 1956.

1 de Junio / Die 1 Junii.  Kalendis Junii. 


Santa Angela Mérici, Virgen, de la tercera Orden de san Francisco, que fue Fundadora de la Congregación de Vírgenes de santa Úrsula, y el 27 de Enero fue por el celestial Esposo llamada a recibir la inmarcesible corona.
Sanctae Angelae Merici Virginis, ex tertio Ordine sancti Francisci; quae fuit Institutrix Societatis Virginum sanctae Ursulae, et ad accipiendam coronam immarcescibilem, sexto Kalendas Februarii a caelesti Sponso vocata est.

En Roma, san Juvencio, Mártir.
Romae sancti Juventii Martyris. 

En Autún, los santos Reveriano, Obispo, y Pablo, Presbítero, con otros diez; los cuales, en tiempo del Emperador Aureliano fueron coronados del martirio.
Augustoduni sanctorum Reveriani Episcopi, et Pauli Presbyteri, cum aliis decem, qui, sub Aureliano Principe, martyriocoronati sunt.

En Cesárea de Palestina, san Panfilo, Presbítero y Mártir, varón de maravillosa santidad y doctrina, y dadivoso con los pobres, el cual, en la persecución de Galerio Maximiano, fue por la fe de Cristo atormentado y encarcelado bajo el Presidente Urbano; y más tarde bajo Firmiliano, atormentado de nuevo, juntamente con otros consumó el martirio. También, padecieron entonces Valente, Diácono, Paulo y nueve más, cuya memoria se celebra en otros días.
Caesareae, in Palaestina, beati Pamphili, Presbyteri et Martyris, viri admirandaesanctitatis et doctrinae, atque in pauperes munifici; qui, ob Christi fidem, in persecutione Galerii Maximiani, primum, sub Urbano Praeside, cruciatus et in carcerem trusus, deinde, sub Firmiliano, iterum revocatus ad poenas, una cum aliis martyrium consummavit. Passisunt etiam tunc Valens Diaconus, et Paulus, aliique novem; quorum memoria aliis diebus celebratur.

En Capadocia, san Tespesio, Mártir, que, bajo el Emperador Alejandro y el Prefecto Simplicio, después de sufrir otros tormentos, fue degollado.
In Cappadocia sancti Thespesii Martyris, qui, sub Alexandro Imperatore et Simplicio Praefecto, post alia tormenta, decollatus est.

En Egipto, los santos Mártires Isquirión, jefe del ejercito, y otros cinco soldados, los cuales, imperando Diocleciano, por la fe de Cristo fueron sacrificados con diferentes géneros de muerte.
In Ægypto sanctorum Martyrum Ischyrionis, ductoris militum, et aliorum quinque militum; qui, sub Diocletiano Imperatore, pro fide Christi, diverso mortis genere perempti sunt.

Igualmente san Firmo, Mártir, que en la persecución de Maximiano fue cruelísimamente llagado, apedreado y por último degollado.
Item sancti Firmi Martyris, qui, in persecutione Maximiani, acerbissimis plagis affectus, lapidibus percussus, ac demum capite caesus est.

En Perusa, los santos Mártires Felino y Gratiniano, soldados, que en tiempo de Decio, atormentados con varios suplicios, recibieron, con gloriosa muerte, la palma del martirio.
Perusiae sanctorum Martyrum Felini et Gratiniani militum, qui, sub Decio, variistormentis cruciati, martyrii palmam gloriosa morte perceperunt.

En Bolonia, san Próculo, Mártir, que padeció en el imperio de Maximiano.
Bononiae sancti Proculi Martyris, qui sub Maximiano Imperatore passus est.

En Ameria de Umbría, san Segundo, Mártir, que, en tiempo de Dioclecicino, arrojado al Tíber, consumó el martirio.
Ameriae, in Umbria, sancti Secundi Martyris, qui sub Diocletiano, in Tiberim projectus, martyrium consummavit.

En Tiferno de Umbría, san Crescenciano, soldado Romano, que en tiempo del mismo Emperador fue coronado del martirio.
Apud Tifernum, in Umbria, sancti Crescentiani, militis Romani, qui, sub eodem Imperatore, martyrio coronatus est.

En el monasterio de Lerins, en Francia, san Caprasio, Abad.
In monasterio Lirinensi, in Gallia, sancti Caprasii Abbatis.


En el monasterio de Oña, Obispado de Burgos, en España, san Iñigo, Abad Benedictino, ilustre por la gloria de la santidad y de los milagros.
In monasterio Onniensi, apud Burgos, in Hispania, sancti Eneconis, Abbatis Benedictini, ob sanctitatis et miraculorum gloriam illustris.

En Montefalco de Umbría, san Fortunato, Presbítero, esclarecido en virtudes y milagros.
Apud Montem Falcum, in Umbria, sancti Fortunati Presbyteri, virtutibus et miraculis clari.

En Tréveris, san Simeón, Monje, que fue puesto por el Papa Benedicto IX en el número de los Santos.
Treviris sancti Simeonis Monachi, qui a Benedicto Papa Nono in Sanctorum numerum relatus est.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.